Το κονδυλώματα είναι ένα καλοήθη νεόπλασμα που προκαλείται από μόλυνση από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Η παθολογία εκδηλώνεται με τη μορφή οζιδίων ή συμπιέσεων που προεξέχουν πάνω από την επιφάνεια του δέρματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα κονδυλώματα έχουν στρογγυλό σχήμα, τείνουν να εξαπλωθούν, μπορούν να αναπτυχθούν και να αλλάξουν σχήμα και εάν υποστούν μηχανική βλάβη, γίνονται επώδυνα και αιμορραγούν. Εάν οι όγκοι δεν αντιμετωπιστούν σωστά, μπορεί να αφήσουν σημάδια στο δέρμα ή να εξελιχθούν σε κακοήθεις όγκους. Τα κονδυλώματα μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνά στα παιδιά.
Ταξινόμηση των κονδυλωμάτων
Η εμφάνιση και η θέση των κονδυλωμάτων συνήθως εξαρτάται από τον τύπο του HPV που προκάλεσε την εμφάνιση των όγκων του δέρματος. Με βάση αυτό, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι κονδυλωμάτων:
Συνηθισμένο (απλό, χυδαίο).
Εντοπίζεται στο 70% περίπου των περιπτώσεων. Συνήθως εντοπίζονται στο πίσω μέρος του χεριού, στα δάχτυλα και στις παλάμες, αλλά μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, ειδικά όπου συμβαίνει συχνά τραύμα. Μερικές φορές εμφανίζονται στους βλεννογόνους. Στις περισσότερες περιπτώσεις προκαλούνται από λοίμωξη από τον HPV τύπου 27.
Επίπεδη (ή νεανική).
Βρέθηκε στο 4% των ασθενών με αυτή την παθολογία. Εμφανίζονται συνήθως στο δέρμα και πιο συχνά στο πρόσωπο, τα χέρια ή κατά μήκος γρατσουνιών. Μπορεί να επηρεάσει τους βλεννογόνους (συμπεριλαμβανομένου του ορθού), τη βάλανο και τον τράχηλο. Εμφανίζονται συχνότερα μεταξύ 10 και 25 ετών. Η εμφάνισή της προκαλείται συνήθως από τους τύπους HPV 10, 28 ή 49, αλλά μερικές φορές προκαλείται από άλλα στελέχη (τύποι 26-29 ή 41).
Palmoplantar.
Εντοπίστηκε στο 34% των περιπτώσεων. Εμφανίζονται στην επιφάνεια των παλαμών ή των πελμάτων όταν μολυνθούν από τους τύπους 1-4 του ιού των θηλωμάτων. Πιο συχνή – σε νέους ή ηλικιωμένους. Όταν πολλά στοιχεία συγχωνεύονται ταυτόχρονα, σχηματίζουν μωσαϊκά κονδυλώματα.
Περιγλώσσια.
Ανήκουν στην κοινή ποικιλία, αλλά βρίσκονται πάντα κοντά στις πλάκες των νυχιών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, προκύπτουν από τη συνήθεια να δαγκώνουν τα νύχια ή το δέρμα γύρω τους.
Κονδυλώματα με νήματα.
Βρίσκονται στο δέρμα του λαιμού, στα βλέφαρα, στις μασχάλες και στις πτυχές της βουβωνικής χώρας. Εμφανίζονται συχνότερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
Spitz (κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων).
Βρίσκονται πιο συχνά σε σεξουαλικά ενεργά άτομα. Εμφανίζονται σε παιδιά όταν μολύνονται από τη μητέρα τους. Εντοπίζονται στα γεννητικά όργανα, στη βουβωνική χώρα, στην περιπρωκτική περιοχή και μερικές φορές στην ουρήθρα. Στα παιδιά μπορεί να εμφανιστούν στις ρινοχειλικές πτυχές. Προκαλούνται από τύπους HPV (6 και 11, μερικές φορές 13, 16, 18, 31, 33, 35), οι οποίοι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι ως προς την ανάπτυξη καρκίνου των γυναικείων και ανδρικών γεννητικών οργάνων.
Όλοι οι τύποι κονδυλωμάτων μπορεί να εμφανιστούν μεμονωμένα ή πολλαπλά. Πιο συχνά έρχονται σε διάφορες εκδόσεις.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ κονδυλώματος και θηλώματος;
Αυτοί οι όγκοι προκαλούνται από τον HPV αλλά έχουν κάποιες διαφορές. Τα κονδυλώματα συχνά δεν έχουν μίσχο, αλλά έχουν πιο αιχμηρές άκρες και, στις περισσότερες περιπτώσεις, τραχιά επιφάνεια. Τα θηλώματα έχουν πάντα μίσχο, η επιφάνεια είναι σβολιασμένη και οι άκρες σχισμένες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μόνο η ανάλυση PCR για τον προσδιορισμό του DNA του ιού ή η βιοψία μπορεί να βοηθήσει στη διάκριση αυτών των δύο νεοπλασμάτων.
Αιτιολογία κονδυλωμάτων και οδοί μόλυνσης
Οι αιτίες των κονδυλωμάτων συνδέονται πάντα με μόλυνση του δέρματος ή των βλεννογόνων με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Υπάρχουν περισσότερα από 100 γνωστά είδη αυτού του ιού, μερικά από τα οποία είναι ογκογόνα. Για το λόγο αυτό, μερικές φορές είναι απαραίτητος ο προσδιορισμός του DNA του HPV για τον εντοπισμό των αιτιών των κονδυλωμάτων.
Μια περιγραφή των οδών μόλυνσης από τον HPV θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε γιατί εμφανίζονται τα κονδυλώματα. Η μόλυνση εμφανίζεται μέσω της επαφής με ένα άρρωστο άτομο ή ζώο. Οι παθολογίες μπορούν να προκληθούν από την άμεση επαφή ή μέσω αντικειμένων γενικής χρήσης: παιχνίδια, ρούχα, παπούτσια κ.λπ. Ορισμένοι τύποι HPV μεταδίδονται σεξουαλικά, κατά τη διάρκεια του τοκετού από μια άρρωστη μητέρα σε ένα παιδί ή κάθετα από μια έγκυο γυναίκα σε ένα έμβρυο. Μετά τη μόλυνση, μπορεί επίσης να συμβεί αυτομόλυνση (αυτοεμβολιασμός) με ξύσιμο, δάγκωμα νυχιών, ξύρισμα, ξεφλούδισμα ή άλλες διαδικασίες που προκαλούν μικροβλάβες στο δέρμα.
Ο HPV εισέρχεται στο σώμα μέσω βλάβης στο δέρμα και στους βλεννογόνους. Διάφοροι παράγοντες μπορούν να συμβάλουν στη μόλυνση:
- συχνό τραύμα του δέρματος?
- επίσκεψη σε σάουνες, πισίνες και στούντιο γυμναστικής.
- Ανοσοκαταστολή: ειδικά στον HIV ή μετά από μεταμόσχευση οργάνων.
- δερματολογικές παθολογίες: ατοπική δερματίτιδα, έκζεμα κ.λπ.
- εργασία σε εργοστάσια κοπής κρέατος και ψαριών.
- Φορώντας άβολα και αναπνεύσιμα παπούτσια.
Η περίοδος επώασης μετά από λοίμωξη από HPV είναι 1,5-5 μήνες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν αργότερα. Τα ερεθίσματα για την εμφάνισή τους είναι συνήθως το στρες, η μειωμένη ανοσία λόγω ορμονικής ανισορροπίας και οι οξείες ή χρόνιες ασθένειες.
Κλινικές εκδηλώσεις κονδυλωμάτων
Μια περιγραφή των εξωτερικών τους εκδηλώσεων θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τι είναι ένα κονδυλώματα. Τα συμπτώματα των κονδυλωμάτων ποικίλλουν και εξαρτώνται από τον τύπο.
Κοινά (απλά, χυδαία) κονδυλώματα
Τα σημάδια των κονδυλωμάτων και η θέση τους μπορεί να είναι διαφορετικά. Συνήθως είναι πολλαπλοί και μοιάζουν με στρογγυλά, πυκνά οζίδια με σαφή όρια. Το μέγεθός τους μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 2 και 10 mm. Σε ορισμένες περιπτώσεις συγχωνεύονται. Η επιφάνεια των απλών κονδυλωμάτων είναι συνήθως τραχιά. Το χρώμα μπορεί να ταιριάζει με τον φυσικό τόνο του δέρματος ή να έχει μια κιτρινωπή, ανοιχτό γκρι, καφέ και ροζ απόχρωση.
Μεταξύ πολλών απλών κονδυλωμάτων, συνήθως ξεχωρίζει ένα που είναι μεγαλύτερο. Συχνά αναφέρεται ως «μητέρα» γιατί μόλις αφαιρεθεί, το υπόλοιπο μπορεί να εξαφανιστεί από μόνο του.
Τα απλά κονδυλώματα δεν προκαλούν πόνο. Ωστόσο, όταν βρίσκονται σε επιρρεπείς σε τραυματισμούς περιοχές, μπορεί να προκαλέσουν μέτριο πόνο ή δυσφορία.
Επίπεδα (ή νεανικά) κονδυλώματα
Αυτός ο τύπος κονδυλωμάτων μοιάζει με μικρές κηλίδες που προεξέχουν ελαφρώς πάνω από την επιφάνεια του δέρματος. Οι σχηματισμοί έχουν χρώμα σάρκας ή καφέ.
Τα επίπεδα κονδυλώματα εμφανίζονται συνήθως σε μια συγκεκριμένη περιοχή του δέρματος. Μπορεί να υπάρχουν από αρκετούς έως 200 σχηματισμούς στη θέση συσσώρευσης. Δεν προκαλούν πόνο και συνήθως εκλαμβάνονται ως αισθητικό ελάττωμα.
Παλαμοπελματιαία κονδυλώματα
Η εμφάνιση αυτών των κονδυλωμάτων μοιάζει πολύ με πυκνούς κάλους. Μοιάζουν με μπαλώματα νεκρού δέρματος στα πόδια ή στις παλάμες. Συνήθως υπάρχει ένα σκοτεινό σημείο στη μέση.
Ιδιαίτερα πυκνά κονδυλώματα μπορεί να προκαλέσουν πόνο όταν περπατάτε, στέκεστε σε ένα μέρος ή πιάνετε σταθερά ένα αντικείμενο με το χέρι σας. Μερικές φορές οι ασθενείς το συγκρίνουν με ένα «καρφί σε μια μπότα». Προκύπτουν επώδυνες αισθήσεις επειδή το κονδυλωμάτων μεγαλώνει προς τα μέσα και, όταν πιέζεται, ασκεί πίεση στις νευρικές απολήξεις.
Αρχικά ο ασθενής μπορεί να έχει μόνο ένα εξόγκωμα. Με τον καιρό εμφανίζονται κοντά θυγατρικά κονδυλώματα, τα οποία συγχωνεύονται και σχηματίζουν εστίες μωσαϊκής υπερκεράτωσης.
Περιγλώσσια κονδυλώματα
Πρόκειται για έναν τύπο κοινών κονδυλωμάτων που χαρακτηρίζονται από τη θέση τους και το μικρότερο μέγεθος. Οι σχηματισμοί εντοπίζονται συχνότερα κοντά στις πλάκες των νυχιών, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και κάτω από το νύχι. Καθώς μεγαλώνουν, προκαλούν δυσφορία και πόνο. Μπορεί να προκαλέσει παραμόρφωση της πλάκας του νυχιού.
Κονδυλώματα κλωστών
Αυτά τα κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος και τείνουν να εξαπλωθούν (ειδικά αν τραυματιστούν). Έχουν επίμηκες σχήμα και μοιάζουν με φτέρες. Μερικές φορές οι αυξήσεις φαγούρα. Το μέγεθος ενός σχηματισμού σπάνια υπερβαίνει τα 5 mm. Το χρώμα των κονδυλωμάτων που μοιάζουν με νήματα μπορεί να ποικίλλει από χρώμα σάρκας έως καφέ.
Κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων (κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων)
Αυτοί οι σχηματισμοί μοιάζουν με ένα εξόγκωμα ή μια ομάδα σβώλων στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων μπορεί να είναι μεγάλα ή μικρά και να έχουν λεία επιφάνεια ή επιφάνεια που μοιάζει με κουνουπίδι ή κνήμη.
Το χρώμα των κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων είναι χρώματος σάρκας ή ροζ. Τείνουν να συγχωνεύονται. Όταν υποστούν μηχανική βλάβη, κοκκινίζουν και αιμορραγούν. Τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα, αλλά σε ορισμένους ασθενείς συνοδεύονται από κνησμό και κάψιμο.
Στις γυναίκες, τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων εντοπίζονται συχνότερα στο δέρμα του περίνεου, του αιδοίου, των κολπικών τοιχωμάτων ή του τραχήλου της μήτρας. Στους άνδρες - κάτω από την ακροποσθία, στη στεφανιαία αύλακα ή στον άξονα του πέους, στην περιοχή της ουρήθρας. Η πρακτική του πρωκτικού σεξ αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων στον πρωκτό και την περιοχή του ορθού. Κατά τη διάρκεια του στοματικού σεξ ή όταν ένα παιδί περνά από το κανάλι γέννησης μιας μολυσμένης μητέρας, ο ρινοφάρυγγας μπορεί να επηρεαστεί.
Ένας τύπος κονδυλώματος των γεννητικών οργάνων είναι το γιγάντιο κονδύλιο Buschke-Levenshtein. Μοιάζει με ένα μεγάλο συγκρότημα κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων που αναπτύσσεται γρήγορα, καλύπτεται με κερατινοποιημένα κύτταρα και διαβρέχεται. Στις αυλακώσεις του συσσωρεύονται εκκρίσεις με δυσάρεστη οσμή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ταχεία ανάπτυξη του κονδυλώματος οδηγεί στην καταστροφή των ιστών των γεννητικών οργάνων και στο σχηματισμό ελκών και συριγγίων. Αυτός ο τύπος κονδυλώματος είναι επιρρεπής σε συχνές υποτροπές. Εάν εμφανιστεί κακοήθεια μετά από 2-12 χρόνια, αναπτύσσεται ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του δέρματος ή των εξωτερικών γεννητικών οργάνων.
Χαρακτηριστικά των κονδυλωμάτων στα παιδιά
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, τα κονδυλώματα εμφανίζονται σε περίπου 10% των παιδιών. Οι αληθινοί δείκτες είναι δύσκολο να εντοπιστούν, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις αυτοί οι σχηματισμοί υποχωρούν αυθόρμητα ή εξαλείφονται με αυτοθεραπεία. Η μεγαλύτερη συχνότητα εμφανίζεται στην ηλικιακή ομάδα 12-17 ετών. Τα επίπεδα, περιγόντια ή παλαμοπελματιαία κονδυλώματα ανακαλύπτονται συχνότερα στα παιδιά και τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων είναι λιγότερο συχνά.
Τα μυτερά κονδυλώματα μπορούν να βρεθούν στο 30% των νεογνών των οποίων οι μητέρες έχουν μολυνθεί από ορισμένους τύπους HPV. Ο κίνδυνος εμφάνισης κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων αυξάνεται επίσης όταν η σεξουαλική δραστηριότητα ξεκινά στην εφηβεία.
Επιπλοκές κονδυλωμάτων
Όλοι οι τύποι κονδυλωμάτων γίνονται αντιληπτοί ως καλλυντικό ελάττωμα και μπορούν να προκαλέσουν έντονες ψυχοσυναισθηματικές εμπειρίες. Τα νεοπλάσματα στο πρόσωπο ή σε άλλα μέρη του σώματος που δεν είναι κρυμμένα κάτω από τα ρούχα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστούν.
Η μηχανική βλάβη και η μόλυνση των κονδυλωμάτων μπορεί να προκαλέσουν πόνο, αιμορραγία και εξόγκωση. Η ακατάλληλη αφαίρεση των κονδυλωμάτων μπορεί να οδηγήσει σε εμφανείς ουλές.
Η πιο επικίνδυνη συνέπεια των κονδυλωμάτων που προκαλούνται από τον HPV είναι ο κίνδυνος μετατροπής τους σε κακοήθη όγκο. Τα στελέχη του ιού των θηλωμάτων 31, 33, 35, 45, 16, 18, 11 και 6 θεωρούνται τα πιο ογκογόνα. Μολύνονται με κολπικό, στοματικό ή πρωκτικό σεξ. Εάν η πορεία είναι δυσμενής, η μόλυνση οδηγεί στην ανάπτυξη καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, του κόλπου, των εξωτερικών γεννητικών οργάνων σε γυναίκες και άνδρες, του ορθού και του στοματοφάρυγγα.
Διάγνωση κονδυλωμάτων
Εάν εμφανιστούν κονδυλώματα, θα πρέπει να επισκεφτείτε έναν δερματολόγο. Μια εξέταση και μια δερματοσκόπηση είναι συνήθως επαρκής για τη διάγνωση. Σε ορισμένες δύσκολες περιπτώσεις, συνιστάται στον ασθενή να υποβληθεί σε εξέταση PCR για τον προσδιορισμό του τύπου του HPV μέσω DNA, συμπεριλαμβανομένου του τεστ Digene - απόξεση του βλεννογόνου του κόλπου ή της ουρήθρας.
Για να αποκλειστεί η κακοήθεια του όγκου, μπορεί να συνταγογραφηθεί βιοψία, ακολουθούμενη από ιστολογική ανάλυση και διαβούλευση με ογκολόγο. Σε περίπτωση κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων είναι υποχρεωτική η συνεννόηση με γυναικολόγο, ουρολόγο ή πρωκτολόγο. Το εύρος της εξέτασης εξαρτάται πάντα από την κλινική περίπτωση.
Για τον αποκλεισμό σφαλμάτων, πραγματοποιείται διαφορική διάγνωση κονδυλωμάτων με θηλώματα, ινώματα, δερματικό κέρατο, μυρμηγκοειδής φυματίωση, σμηγματορροϊκή κεράτωση, ομαλό λειχήνα και ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του δέρματος.
Θεραπεία κονδυλωμάτων
Μια ανάλυση όλων των χαρακτηριστικών μιας κλινικής περίπτωσης βοηθά τον γιατρό να κατανοήσει πώς να αφαιρέσει τα κονδυλώματα όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά. Σε όλους τους ασθενείς συνιστάται να φορούν άνετα ρούχα (ή παπούτσια) και να αποφεύγουν τραύματα στις πληγείσες περιοχές του δέρματος μέχρι να ολοκληρωθεί η θεραπεία.
Η θεραπεία των κονδυλωμάτων μπορεί να πραγματοποιηθεί με συντηρητικές, χειρουργικές και συνδυασμένες μεθόδους. Για την τοπική εξάλειψη των όγκων, χρησιμοποιούνται εξωτερικά ερεθιστικά, τα οποία εφαρμόζονται σύμφωνα με συγκεκριμένα πρότυπα και έχουν διαβρωτική δράση. Ως συμπλήρωμα χρησιμοποιούνται αντιικές αλοιφές. Επιπλέον, για τη βελτίωση της ανοσίας και την αύξηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας των κονδυλωμάτων, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφήσει σύμπλοκα πολυβιταμινών, ανοσοτροποποιητές και προσαρμογόνα.
Οι παραδοσιακές ιατρικές μέθοδοι κατά των κονδυλωμάτων είναι εξαιρετικά σπάνια αποτελεσματικές. Επιπλέον, συχνά δεν είναι ασφαλή και οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερη εξάπλωση των εκδηλώσεων του HPV ή στην εμφάνιση ουλών και ουλών.
Εάν η τοπική θεραπεία είναι αναποτελεσματική ή ακατάλληλη, συνιστάται στον ασθενή να συμβουλευτεί έναν χειρουργό για να επιλέξει μια χειρουργική τεχνική για την αφαίρεση των κονδυλωμάτων.
Τρόποι αφαίρεσης κονδυλωμάτων
Διάφορες ελάχιστα επεμβατικές και κλασικές χειρουργικές μέθοδοι είναι διαθέσιμες για την αφαίρεση των κονδυλωμάτων:
- κρυοκαταστροφή;
- ηλεκτροπηξία;
- εκτομή με νυστέρι.
- αφαίρεση λέιζερ?
- Χειρουργική ραδιοκυμάτων.
Η επιλογή της τεχνολογίας είναι πάντα ατομική. Για παράδειγμα, μέθοδοι που είναι ελάχιστα επικίνδυνες όσον αφορά την εμφάνιση ουλών και μελάγχρωσης χρησιμοποιούνται συχνότερα στο πρόσωπο.
Η χειρουργική θεραπεία συμπληρώνεται από τοπική θεραπεία. Για την πρόληψη των υποτροπών, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφήσει ανοσοτροποποιητές και αντιιικά φάρμακα.
Πρόληψη κονδυλωμάτων
Για να αποτρέψετε την εμφάνιση κονδυλωμάτων, πρέπει:
- πρόληψη του τραύματος του δέρματος?
- Ακόμη και για μικροτραυματισμούς, χρησιμοποιήστε αντισηπτικό και καλύψτε την επιφάνεια του τραύματος με επίδεσμο ή γύψο.
- τηρούν τους κανόνες προσωπικής υγιεινής ·
- Φοράτε ατομικά παπούτσια από καουτσούκ όταν επισκέπτεστε λουτρά, σάουνες ή πισίνες.
- Χρησιμοποιήστε μόνο αποστειρωμένα ή μεμονωμένα εργαλεία για μανικιούρ και πεντικιούρ.
- ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Εμβολιασμός
Για την πρόληψη των επικίνδυνων συνεπειών της μόλυνσης από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων, του οποίου οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν κονδυλώματα, ο ΠΟΥ συνιστά υποχρεωτικό εμβολιασμό κατά του HPV για όλα τα κορίτσια ηλικίας 9 έως 14 ετών. Η σκοπιμότητα χρήσης τους σε αγόρια και άνδρες, άτομα ηλικίας 14-25, 25-45 ετών και άνω συζητείται με γιατρό.
Για την πρόληψη της μόλυνσης από ογκογόνους τύπους HPV, χρησιμοποιούνται εμβόλια, η επιλογή των οποίων εξαρτάται από την κλινική περίπτωση.
Συμβουλές και κόλπα
Προσοχή σε επικίνδυνους μύθους και παρανοήσεις:
- Τα κονδυλώματα υποχωρούν από μόνα τους και δεν επανέρχονται: Ακόμα κι αν ένα κονδυλωμάτων υποχωρήσει μόνο του, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι δεν θα επανέλθει.
- Ένα κονδυλωμάτων μπορεί να εξαλειφθεί χρησιμοποιώντας λαϊκές θεραπείες: δεν είναι πάντα δυνατό να εξαλειφθεί μια αντιαισθητική ανάπτυξη και ο HPV και οι ουλές δεν εξαλείφονται με τέτοιες μεθόδους.
- Μετά την αφαίρεση των κονδυλωμάτων, οι ουλές παραμένουν πάντα: η χρήση σύγχρονων τεχνικών βοηθά στην αφαίρεση των κονδυλωμάτων χωρίς ουλές και μελάγχρωση.